Geschreven voor Justliveblog.nl, Gezin, Revalideren

Vraag het me gewoon, ook als je het niet snapt.

Beste mevrouw die mij eigenlijk niet kent,

We kennen elkaar niet zo goed, eigenlijk alleen maar van gezicht. Ik betwijfel of je weet hoe ik heet. Hoe jij heet weet ik in elk geval niet. We zien elkaar regelmatig want onze kinderen kennen elkaar wel. We zeggen elkaar beleefd gedag, knikken elkaar toe of maken kort een praatjes over koetjes en kalfjes.Volgens mij weet je helemaal niet wat er aan de hand is met mij. Waarschijnlijk vermoed je wel iets want je hebt me zien lopen met corset, braces en wandelstok.

Moederschap

Tot mijn verbazing bleek je wel een mening over mij te hebben. Tijdens ons laatste koetjes & kalfjes gesprek ging het ineens over mijn moederschap. Je snapte dat ik onmogelijk een goede moeder kan zijn voor mijn kinderen door hoe ik “erbij loop”. Het bleek voor mijn kinderen verschrikkelijk dat ik helemaal niet beschikbaar ben. Voor mijn man vind je het vreselijk dat zijn toekomst instort. Je hebt gelezen dat het risico op vreemdgaan heel groot is in relaties waar de vrouw ziek is.

Hou je kop!

Mijn dochter stond naast me en pakte halverwege mijn hand vast. Ik ben normaliter niet op mijn mondje gevallen en kan best gevat uit de hoek komen maar ik was met stomheid geslagen. Terwijl je de ene na de andere aanname over me uitstortte kreeg ik steeds meer de neiging te gaan schreeuwen dat je je kop moest houden. Maar zo ben ik niet. Bovendien, mijn dochter stond naast me. En ik sloeg je ook niet met mijn kruk op je kop. Want, nogmaals,zo ben ik niet. Wat ik wel deed weet ik eigenlijk niet meer zo goed, zo overrompeld was ik.

Vraag het me gewoon

Ik snap dat jij niet snapt wat er met mij aan de hand is. Ik snap het zelf amper. De ene dag kan ik meer dan de andere. Soms loop ik met stok, soms zonder. Soms draag ik mijn braces en soms niet. Ik kan lopen maar zit sinds kort af we toe in een rolstoel. Dus ik begrijp heel goed dat jij het niet snapt. Maar vraag het me gewoon. Vraag me wat ik om mijn bekken heb, zoals andere moeders doen. Vraag me wat ik om mijn armen draag of waarom ik een stok bij me heb. Want dan kan ik je eerlijk vertellen dat ik het soms ook niet snap. Dan kan ik je vertellen dat het voor mijn kinderen inderdaad niet altijd makkelijk is, maar dat ik een prima moeder ben. Ik ben niet perfect, maar ik doe mijn best. Alleen dan kan ik je vertellen dat ik soms minder beschikbaar ben.

Soms snap ik het ook niet

Op de dagen dat ik veel pijn heb is het niet makkelijk om ieder kind de aandacht te geven die het nodig heeft. En dat vind ik moeilijk. Gelukkig hebben de kinderen een geweldige papa dus is er altijd wel iemand die er voor ze klaar staat. Onze toekomst stort niet in ook al voelt alles nu onzeker. En ja, ook ik heb gelezen dat het risico op vreemdgaan groter is als één van de partners ziek is. Natúúrlijk is dat ook wel eens door mijn hoofd geschoten. Sterker nog, ik gun mijn man echt iets anders dan een vrouw die constant moe is en pijn heeft. Maar hij houdt van mij.

Dus bij deze wil ik je vragen om niet allerlei aannames over me heen te storten. Want dat kwetst. Vraag het me gewoon. Dan kan ik je eerlijk vertellen hoe het is. En dat ik het soms ook niet snap.

Lieve groet,

Caroline

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s