23 juni: dag van de overprikkeling

Revalidatie bij hersenletsel

Tijdens mijn revalidatieperiode bij de Hoogstraat in Utrecht heb ik kennisgemaakt met meerdere revalidantie die door Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) te kampen hadden met vermoeidheid door overprikkeling. Twee er van waren nog jonge meiden, in de twintig die mij uitlegden wat het vervolg ervan was voor hen en hun dagelijks leven. Tijdens hun revalidatie periode leerden zij onder andere hoe ze hiermee om moesten gaan en hoe ze bepaalde varianten van overprikkeling konden voorkomen. Zo vertelde één van hen dat fietsen door de stad enorm lastig voor haar was. In het begin had ze helemaal opnieuw moeten leren fietsen door dat haar evenwicht gehinderd was. Nu dat alweer beter ging merkte ze dat ze last had van alle geluiden die je hoort als je door de stad fietst. Zij moest bewust een aantal keer per dag de rust opzoeken om haar hersenen te laten “ontprikkelen”. Anders werd ze doodmoe en één van hen vertelde dat ze als gevolg van overprikkeling zware hoofdpijn kreeg.

Adhd en overprikkeling

Tussen onze therapieën door troffen wij elkaar regelmatig in de huiskamer voor dagrevalidanten en werd er af en toe gesproken over waar we in het dagelijks leven tegen aan liepen. Op een dag voegde zich een jongen van eind twintig bij ons die om fysieke redenen revalideerde. Hij vertelde dat hij ADHD heeft en een deel van de overprikkeling herkende. Weliswaar op een andere manier maar ook hij herkende de noodzaak om te ontprikkelen. En dat herken van thuis.

Mijn man heeft naast ADHD ook nog last van tinnitus, een combinatie die je vaker tegenkomt. Als gevolg van zijn tinnitus heeft hij een constante piep in zijn oor van ongeveer 55 db. Dat is ongeveer het geluid van een electrische tandenborstel die aanstaat. De héle dag. Elke dag. 24 uur lang. Tel daarbij op het geluidsniveau van drie ruziënde kinderen en ik kan me een bepaalde mate van overprikkeling voorstellen. Bij overprikkeling heb je zodanig veel prikkels te verwerken, dat je lichaam en hersenen aangeven zich ‘overladen te voelen. En dat is ook precies wat ik bij hem zie gebeuren. Hij loopt letterlijk over. Zijn hele lichsam reageert op de prikkels die zijn hoofd niet meer kunnen verwerken. Even buiten staan en een sigaretje roken helpt vaak al voldoende om te ontprikkelen en dan kan hij weer door.

Het leven zit vol prikkels

Gezonde hersenen filteren prikkels. Dat filter zorgt ervoor dat alle interne en externe prikkels die binnenkomen te verwerken zijn voor je hersenen. Bij een kapot filter krijgen je hersenen teveel te verwerken en slaat het zenuwstelsel op tilt met uiteenlopende gevolgen. Tijdens mijn eigen revalidatie hoorde ik mede revalidanten klagen over snelle vermoeidheid, somberheid of moeite met plannen als gevolg van overprikkeling. Anderen vertelden dat ze juist last kregen van oriëntatie problemen, vergeetachtigheid of moeite met praten dan wel het begrijpen van taal. Nooit eerder heb ik me gerealiseerd hoe verstrekkend de gevolgen van overprikkeling kunnen zijn als tijdens mijn gesprekken met hen. Schrijnend vond ik het dat meerdere patiënten mij vertelden dat het leven vól prikkels zit en dat je er niet aan kan ontsnappen. “Je kan moeilijk de hele dag door aan je gezin vragen of ze stiller willen zijn”, zo legde een mede moeder mij uit.

Elke dag Dag van de Overprikkeling

En zo is het. Dat gaat niet. Zij gaf me de tip om op een dag met zware hoofspijn, zonder pijnstilling een half uur in een ruimte met drukke kinderen te gaan zitten. Dan kon ik me wellicht een beetje voorstellen hoe het is. Zo gezegd, zo gedaan. Maar dat half uur heb ik niet gered. Ik geloof dat ik binnen tien minuten al het grvoel had dat er een zwaard door mijn hoofs kliefde. Ik hield het niet vol en liep de kamer uit. Volledig overprikkeld. Voor degenen die gevoelig zijn prikkels is elke dag een Dag van Overprikkeling. Elke dag worden zij geconfronteerd met de hoeveelheid prikkels die het leven nu eenmaal met zich meebrengt. De mate van aanpassing die dat van hen vergt is voor velen onzichtbaar. En dus is het goed dat er op 23 juni aandacht voor gevraagd wordt!

Gepubliceerd door orakelnarcissen

Ik ben 43 en samen met mijn man heb ik drie jonge kinderen. Twee jaar geleden werd, na een lange zoektocht, de diagnose H-EDS gesteld. Nog steeds ben ik aan het revalideren. Het is een hele kluif om alle ballen in de lucht te houden als je zelf fysiek niet in orde bent, je man zich de benen uit het lijf rent maar zelf ADHD heeft en één van je kinderen uitzonderlijk hoogbegaafd is. Met zijn allen struikelen we een beetje door het leven momenteel. We huilen en lachen wat af. En dáár gaat deze blog over. Want een leven geleefd in angst, is een half geleefd leven. 'Vivir con miedo es como vivir a medias!' En de naam van de blog? Die komt uit een verhaal wat ik samen met mijn dochter schreef.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: