Day 18: my favourite aid

Het hulpmiddel dat ik het meest gebruik is mijn wandelstok. Zonder ga ik de deur niet uit. Op zich kan ik inmiddels alweer tien minuten achter elkaar lopen zonder daar 2 dagen pijn van te hebben. Maar staan is een marteling voor mijn bekken. Als ik al lopend iemand tegenkom en een praatje maak heb ik écht mijn stok nodig. Daarnaast ben ik af en toe nogal wankeling en zou ik zonder wandelstok omvallen. Ik heb er inmiddels twee, beide opvouwbaar zodat ik ze makkelijk kwijt kan in mijn tas.

Gepubliceerd door orakelnarcissen

Ik ben 43 en samen met mijn man heb ik drie jonge kinderen. Twee jaar geleden werd, na een lange zoektocht, de diagnose H-EDS gesteld. Nog steeds ben ik aan het revalideren. Het is een hele kluif om alle ballen in de lucht te houden als je zelf fysiek niet in orde bent, je man zich de benen uit het lijf rent maar zelf ADHD heeft en één van je kinderen uitzonderlijk hoogbegaafd is. Met zijn allen struikelen we een beetje door het leven momenteel. We huilen en lachen wat af. En dáár gaat deze blog over. Want een leven geleefd in angst, is een half geleefd leven. 'Vivir con miedo es como vivir a medias!' En de naam van de blog? Die komt uit een verhaal wat ik samen met mijn dochter schreef.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: