Over mij

Ik ben 42 en heb samen met manlief drie kinderen van zes, vijf en nét drie. Sinds een aantal maanden ben ik aan het revalideren in een revalidatiecentrum in het midden van het land. Het is een hele kluif om alle ballen in de lucht te houden als je zelf fysiek niet in orde bent, je man zich de benen uit het lijf loopt maar zelf ADHD heeft en één van je kinderen hoogbegaafd is. Met zijn allen struikelen we een beetje door het leven momenteel. We huilen en lachen wat af. En dáár gaat deze blog over. Want een leven geleefd in angst, is een half geleefd leven. ‘Vivir con miedo es como vivir a medias!’